دیشب دلم گرفته بود

رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا

یا منو پیشت برسون !!!

خدایا گر تو درد عاشقی را می کشیدی

تو هم زهر جدایی را به تلخی می چشیدی

اگر چون من به مرگ آرزو ها می رسیدی

پشیمان میشدی از اینکه عشق را آفریدی

دست به در و دیوار این جهان تنگ می کشم,تا روزنه ای بگشایم که دلم سخت گرفته

به نام خدای يگانه

گاهی وقتا خيلي دلت می گيرد . آنقدر كه نمی توانی نفس بكشی . گوشه ای می شينی ، دست هايت را دور زانوانت حلقه می كنی ، چشم هايت را می بندی سرت را به ديوار تكيه می زنی و ... اما نمی شود .       می خواهی خودت را خالی كنی ... راه می روی ، شعر می خوانی ... انگار بغضی هزار ساله گلويت را گرفته است . دست هايت عرق كرده اند ، هيچ كس نيست . آن لحظه هيچ كس به دردت نمی خورد . يعنی اصلاً حوصله ی كسی را نداری . دلت بدجور شكسته است ... بلند می شوی ، دستت را به ديوار می گيری تا نيفتی دوست داری به طرفش بروی ، اما ... رويت نمی شود . خيلی حرفها داری كه به او بگويی حرفهايی كه جز او به هيچ كس نمي شود گفت ، يعنی فقط بايد به او گفت ...اما رويت نمی شود . آخر با چه رويی می خواهی بروی . خيلی وقت است به سراغش نرفته ای ... يعنی اصلاً يادش نبودی ... پيش تر، گاهی از كنارش رد  می شدی و اگر دست می داد سلامی هم می كردی اما حالا ... فقط خجالت می كشی و نگاهش می كنی . يعنی جوابت را می داد ؟؟؟ آرام سرت را بلند می كنی و آهسته  صدايش می زنی . اما ... او آن جا است . قبل از اينكه صدايش بزنی . قبل از اين كه تو لب واكنی . و باز مثل هميشه مهربان نگاهت می كند . گرچه تو نگاهش را نمی بينی ، اما حس می كنی . بغضت وا می شود . و اشک هايت گونه ها ، چشم ها و دهانت را خيس    می كنند . به تو نزديک است ، خيلي نزديک ، دستت را می گيرد . و تو ديگر ... تو ديگر خودت نيستي ، ديگر من قبلی نيستی . تازه شده ای . اشک ها امانت نمی دهند ... دست هايت می لرزد ... هق هقت سكوت تيره ي اتاق را شكسته است . نگاه می كنی به رويت لبخند می زنند و او هم ... و تو فقط می خواهي از ته دلت .

اگر بال داشتم عاشق شدن و گريستن و پرواز را به تو ياد می دادم

اگر بال داشتم تو را به ماه می بردم و می توانستم پيشرفت و ترقی تو را که شايد بعيد و دور به نظر برسد زودتر ببينم

اگر بال داشتم سعی و تلاش برای رسيدن به ستارگان و رقابت در آسمان هارا به تو ياد می دادم
اگر بال داشتم تو را هميشه در قلبم برای خود نگه می داشتم و هرگز از هم جدانبوديم

اما همينطور که می بينی من فرشته نيستم که بال داشته باشم و اگر هم بخواهم هرگز نمی توانم

بنابر اين برای همه اين آرزو ها فقط می توانم دعا کنم

با وجود اين اگر بال داشتم به تو می رسيدم

من از این فاصله ها، فاصله ها دلگیرم. 

بی تو اینجا چه غریبانه می میرم.

دیر سالیست که می خواهم از اینجا بروم،

ولی انگار که با قلب زمین زنجیرم.

مثل این است که من با همه هق هق خود،

روی سجاده احسان تو جان می گیرم.

         یک نفر ...

             یک جایی ...

                 تمام رویاهاش لبخند توست

      احساس میکنه که زندگی واقعا با ارزشه ...

               پس هر وقت احساس تنهایی کردی

                        این حقیقت رو به یاد داشته باش که

                                                                                یک نفر ...

                                                                                   یک جایی ...

                                                                                 در حال فکر کردن به توست.